Puede Na Iyan!

Tutoo nga ba ang tsismis ng aking mga kababayan?

Na ang mga representatibo daw ng ating Inang bayan

Ay wala silang ginawa, kundi makutiya ng mga OFW;

Ako’y di naniwala, ngunit ginigiit na ito’y very true!

Tutoo, nalaman ko ito ng ako’y pumunta sa embassy,

Para ibalik ang passport na may bura, ako pa’ng sinisi!

Atsaka, insultong sabihan pa ako ng „Puede na iyan!”, 

Hindi nila naisip na sa aming pawis, kaya sila nandiyan;

Simpleng pangalan lang ay di nila kayang mai-spelling;

Paano pag foreign names, kung kayo‘y walang galing?!

Baka dangal ng bayan ay mapahiya, dahil kayo’y pabaya;

Nais pa nila akong utakan, akala nila’y ako’y madadaya!

Kung lahat ng embassy staffs ay ganito ang pag-uugali,

Paano na? Sana’y tunay ang pakisama, kahit panandali!

 

Ng Madungisan Ang Batis

Kamusmusan, ay nagtatampisaw sa iyong batis;

Mga halik at ngiti mo’y sintamis ng hinog na atis!

Ngunit, ako’y nalungkot dahil sa ika’y nakatali;

Damdamin ko’y nabahala’t ako’y hinde mapakali;

Laking pagkamangha ng makita na ganda mo’y

May mga pagbabago, at bigla itong nagkaamoy,

Tamis ng mga ngiti, ay unti-unti ng naglalaho;

At hinde ka na kumikibo, kahit sa magtataho!

Ikaw, ngayon ay parang napakaluwang na lawa,

Na punong-puno ng naglalakihang mga sawa;

Sa dalisay, sila ay tuwang-tuwa na lumilingkis;

Sa iyo, ay walang mga awa’t sawang ikinikiskis,

Kanilang mga katawan na may dalang anghit;

At pati isip mo, ay sapilitan nilang hinihithit!